Nieuwe verhalen over Rivierenwijkers in de Tweede Wereldoorlog

Op deze plaats worden nieuwe verhalen geplaatst over de ervaringen van Rivierenwijkers in de Tweede Wereldoorlog.

Oorlogsevacués Wim Pont en Lucie Witte: In Gods hand, maar zonder post van thuis

Ze kennen elkaar vanaf de openbare lagere Dr. De Visserschool in de Utrechtse Rivierenwijk, waar ze allebei zijn opgegroeid. Inmiddels zijn ze bijna 65 jaar met elkaar getrouwd: Wim Pont uit de Noordzeestraat en Lucie Witte uit de Berkelstraat. Allebei gingen ze via de samenwerkende kerken in Utrecht voor een aansterkprogramma van zes (Wim) en negen weken (Lucie) naar het noorden van het land. Wim verbleef de laatste maanden van de oorlog in Groningen, Lucie en haar zusje Rina in Drenthe. De weken werden vijf, bijna zes maanden. En al die tijd hadden Wim en Lucie geen enkel contact met thuis. De laatste woorden die Lucie bij haar vertrek uit Utrecht van haar moeder hoorde waren: “Jullie zijn in Gods hand.”

Lees hier hun verhaal

Joop van den Tempel verloor in de laatste zes weken van de oorlog zijn jongere broer en zusje.

Joop van den Tempel

Drie gewone, katholieke Utrechtse jongens die alle drie in de Rivierenwijk woonden en tijdens de Tweede Wereldoorlog 18 werden: Joop van den Tempel, Bertus Koot en Herman Linssen. Klasgenoten. Oudste zonen. Alle drie doken ze tijdens de Tweede Wereld onder. Twee van hen – inmiddels overleden – hielden over die periode een dagboek bij. Joop van den Tempel niet. Hij – 96 jaar oud – kan zijn verhaal nog zelf vertellen. Vanuit zijn huis aan de Merwedekade, op nog geen steenworp afstand van het huis waar zijn twee klasgenoten ondergedoken waren.